Równoległe zastosowanie obu metod – osuszania mikrofalowego i elektroosmozy jest wskazane w sytuacji, kiedy doszło już do zawilgocenia poprzez podciąganie kapilarne. Wtedy w pierwszej kolejności należy osuszyć ściany – najszybciej dokonamy tego stosując metoda mikrofalową właśnie. Kolejną pracą jest zastanowienie się nad zabezpieczeniem, które uchroni nas przed tym problemem w przyszłości. Jeśli nasz dom nie posiada odpowiedniej izolacji – problem najprawdopodobniej się powtórzy. Dzięki elektroosmozie możemy uniknąć kolejnego zawilgocenia. Dlatego te dwie metody są najszybszym i najtańszym obecnie sposobem na uporanie się z podciąganiem kapilarnym – jedna błyskawicznie wysuszy ściany, druga nie dopuści do ich ponownego zawilgocenia.

Metoda osuszania mikrofalami opiera się na prawie absorpcji energii promieniowania. Molekuły wody, białka, tłuszczu i większości żywic, które znajdą się w silnym polu elektromagnetycznym, zaczynają drgać. Drgania prowadzą do tarcia cząstek materii i wydzielenia się ciepła. Ilość wydzielonego ciepła jest proporcjonalna do współczynnika strat dielektrycznych ogrzewanego materiału. Drugim czynnikiem jest stała dielektryczna materiału. Im jest większa, tym pole elektromagnetyczne bardziej się w nim koncentruje.  Na proces ogrzewania materiału w polu elektromagnetycznym wpływają też: pojemność cieplna materiału i współczynnik przewodnictwa cieplnego. Woda ma dużą stałą dielektryczną i współczynnik strat dielektrycznych. Dlatego woda jest bardzo szybko ogrzewana w kuchence mikrofalowej.
Konstruktorzy urządzenia zdecydowali się na częstotliwość 2,45 GHz. Takie fale są wystarczająco długie (=niska częstotliwość), aby móc wnikać w materiał wystarczająco głęboko w całą objętość, a równocześnie wystarczająco krótkie (= wysoka częstotliwość), by przenieść energię potrzebną do wprawienia molekuł w drgania.

Kiedy warto zastosować mikrofale w osuszaniu?

Metoda mikrofalowa polecana jest do osuszania budynków po zalaniach, budynków zabytkowych, obiektów wysokozawilgoconych, piwnic, mieszkań a także do usuwania soli i grzybów ze ścian. Jest to najlepsza metoda szybkiego osuszania wilgotnych przegród budowlanych (ścian, stropów, podłóg).

Dlaczego warto ją zastosować?
Po pierwsze metoda ta jest bezinwazyjna, cicha, czysta i bardzo szybka. Ponadto posiada bardzo wysoką efektywność – osusza nawet 10 razy szybciej i może być stosowana bez względu na porę roku. Co więcej, metoda jest zupełnie bezpieczna dla zdrowia i pomaga usunąć grzyby i pleśń oraz likwiduje zapach pleśni.

Ogólnie można podzielić metody takie na:

• Polegające na mechanicznym wprowadzeniu warstwy izolacyjnej:
- wprowadzenie przepony po poziomym podcięciu murów ( ręcznym lub mechanicznym),
- podmurowywanie ław fundamentowych od spodu
- siłowe ( albo po nacięciu mechanicznym) wciskanie profilowanych blach chromowo-niklowych z zamkiem o dużej odporności korozyjnej.

• Polegające na stałym obniżaniu wilgotności
- otwory Knappena zwykłe, lub z bruzdą grzejną,
- otwory z wprowadzonym środkiem higroskopijnym,
- elektroosmoza,
- aktywne ekrany wentylacyjne,
- rowy odprowadzające wodę,
- drenaż opaskowy i pośredni.

• Bazujące na wykonaniu przegrody hydrofobowej lub uszczelniającej ze wstępnym opróżnieniem porów lub bez tego zabiegu
- iniekcja grawitacyjna,
- iniekcja niskociśnieniowa,
- iniekcja wysokociśnieniowa,
- iniekcja krystaliczna,
- elektroiniekcja,
- termoiniekcja,
- metoda magnetokinetyczna.

Jak widać metod inwazyjnych nie brakuje. W zależności od potrzeb można stosować jedną, określoną metodę lub też w celu uzyskania lepszych efektów łączyć różne metody. Wkrótce opis wszystkich metod inwazyjnych.

• zmniejszy się się wilgotność względna powietrza otaczającego przegrodę,
• zwiększy się temperatura powierzchni przegrody w stosunku do temperatury otoczenia,
• zwiększy się prędkość ruchu powietrza wzdłuż powierzchni przegrody, czyli ogólnie jeśli zastosujemy przy w miarę dobrej temperaturze na zewnątrz i w środku wietrzenie.

W miarę upływu czasu powierzchnia zawilgocona wysycha, ale wilgoć całkowicie nie znika, tylko przesuwa się w głąb ściany. Dlatego naturalne metody: otwarcie okien i drzwi sprawdzą się tylko w sprzyjających warunkach – przy odpowiedniej temperaturze i jeśli osuszamy jedynie cienkie ściany. W przypadku niekorzystnych warunków temperaturowych (jesień – duża wilgotność, zima – niskie temperatury itp.) trzeba zastosować inne metody lub wspomóc osuszanie naturalne, osuszaniem sztucznym.

Osuszanie sztuczne można podzielić ogólnie na dwa typy: osuszanie nieinwazyjne i osuszanie inwazyjne.

Osuszanie nieinwazyjne to takie, które nie powoduje mechanicznego wnikania w ściany (do osuszania nieinwazyjnego należy oczywiście również osuszanie naturalne). Jego skuteczność zależy od wielu czynników, przede wszystkim od stopnia zawilgocenia, kubatury, zastosowanych metod. Do najpopularniejszych sposobów nieinwazyjnego osuszania zalanych lub zawilgoconych wilgocią technologiczną przegród należy podwyższenie temperatury pomieszczeń lub przegród, z jednoczesnym wymuszeniem ruchu powietrza (zalicza się do nich także metodę mikrofalową). Dużą skutecznością podczas sztucznego osuszania wykazują się także osuszacze absorpcyjne i kondensacyjne. Zalane obiekty o przeciętnej kubaturze osuszane są w czasie od 2 tygodni (metodą mikrofalową) do 3 miesięcy (osuszaczami termicznymi, absorpcyjnymi lub kondensacyjnymi).

Do osuszania gorącym powietrzem stosuje się nagrzewnice o przepływie powietrza 260-849m3/h. Źródłem energii zasilającej nagrzewnice jest prąd elektryczny, propan, propan-butan lub olej opałowy. Temperatura powietrza wydmuchiwanego przez nagrzewnicę wynosi najczęściej 50-250oC. Powinna być tak regulowana, by przy niezbędnej wentylacji pomieszczenia temperatura powietrza wewnątrz pomieszczenia nie przekraczała 35-37oC, ze względu na możliwość pojawienia się dużego ciśnienia pary wodnej w murach (szczególnie w murach tynkowanych).
Samo podgrzewanie powietrza w pomieszczeniu ma, jak widać, ograniczone możliwości stosowania, ponieważ powoduje jednocześnie ryzyko wystąpienia szkód w wyposażeniu technicznym pomieszczeń, zniszczenia materiałów i korozji. Chcąc uniknąć wystąpienia wspomnianych szkód, należy przewidzieć również potrzebę odprowadzania wilgoci na zewnątrz budynku przez wentylację i ogrzewanie powietrza wprowadzonego do pomieszczenia z zewnątrz. Należy podkreślić, że osuszanie ścian gorącym powietrzem, bez skutecznej wentylacji pomieszczeń, daje tylko powierzchniowe efekty. Suszenie gorącym powietrzem, przy braku szybkiego odprowadzania wilgoci na zewnątrz budynku, powoduje cyrkulację powietrza w pomieszczeniu i oddawanie wilgoci suchym fragmentom przegród.

Osuszanie absorpcyjne to zjawisko fizyczne, polegające na odebraniu wody z zawilgoconych materiałów przez otaczające je powietrze, suszone uprzednio absorpcyjnymi osuszaczami powietrza. Suche powietrze (ok. 1-3g wody na 1000g powietrza) w kontakcie z wilgotnymi przegrodami jest w stanie odebrać z nich nadmierną ilość wody, doprowadzając do stanu tzw. wilgotności równowagi (wilgotności sorpcyjnej), stosownie do materiału.  Osuszanie wilgotnego powietrza następuje po przejściu przez urządzenie ze środkiem absorbującym wilgoć z powietrza (na filtrze obrotowym). Może to być np. żel silikonowy, chlorek litu lub żel krzemionkowy. Osuszone powietrze jest podgrzewane i powraca do pomieszczenia, aby ponownie nasycić się parą wodną. Natomiast wilgoć odebrana z osuszanego powietrza jest odprowadzana na zewnątrz. Proces ma charakter cykliczny, aż do osuszenia przegród. Metoda absorpcyjna daje najlepsze korzyści, gdy wilgotność względna w pomieszczeniu spadnie poniżej 30%. Urządzenia absorpcyjne mają wydajność od 10 do 1000dm3 wody na dobę.

W osuszaczach kondensacyjnych wilgotne powietrze zasysane jest przez wentylator (wymuszający obieg powietrza) i przesyłany na oziębiający parownik, w którym następuje kondensacja pary wodnej. Kondensacja zbiera się w zbiorniku, skąd przy pomocy pompy odprowadzany jest do instalacji ściekowej. Skraplacz oddaje ciepło pochodzące z wilgotnego powietrza podgrzewając je. Parametry podczas osuszania dobiera się tak, aby w ciągu godziny wymienić 3,5 objętości powietrza w pomieszczeniu.

Osuszacze kondensacyjne działają skutecznie w szerokim zakresie temperatur (0 do +40oC), przy czym optymalne ich działanie zachodzi w temperaturze 20-25oC. Wydajność urządzeń do osuszania metodą kondensacyjną jest zróżnicowana. Przy małej mocy urządzeń (2,5kW) wynosi 5m3/dobę, ale przy wilgotności względnej powietrza w pomieszczeniu rzędu 90% i mocy urządzenia 14kW może osiągać nawet 1600m3/dobę. Wydajność urządzeń jest większa w wyższych temperaturach i przy wyższej wilgotności względnej powietrza w pomieszczeniu.

Metoda mikrofalowa służy do szybkiego suszenia wybranych fragmentów ścian, stropów lub posadzek. Polega na wykorzystaniu zjawiska zamiany energii pola elektromagnetycznego w obszarze promieniowania mikrofalowego (300MHz do 300GHz) na energię cieplną w środowisku wilgotnym.

Suszenie następuje podczas przesuwania generatora mikrofalowego po powierzchni przegrody. Przy użyciu techniki mikrofalowej proces osuszania można ograniczyć do części budynku lub fragmentu przegrody dotkniętego wilgocią. Zaletą tej metody jest są szybkość osuszania oraz penetracja całej grubości przegrody. Efekty, które metodami osuszania naturalnego lub z zastosowaniem osuszaczy osiągamy po kilku lub kilkunastu tygodniach, metodami mikrofalowymi możemy uzyskać po kilku dniach.

Ze względu na łatwość osiągania temperatury materiału osuszanego powyżej +100oC, suszenie wymaga stosowania ograniczonego poboru mocy i kontroli temperatury suszonego materiału. Przy pomocy fal możliwe jest suszenie murów o grubości dochodzącej do 2,5m.