Metoda osuszania mikrofalami opiera się na prawie absorpcji energii promieniowania. Molekuły wody, białka, tłuszczu i większości żywic, które znajdą się w silnym polu elektromagnetycznym, zaczynają drgać. Drgania prowadzą do tarcia cząstek materii i wydzielenia się ciepła. Ilość wydzielonego ciepła jest proporcjonalna do współczynnika strat dielektrycznych ogrzewanego materiału. Drugim czynnikiem jest stała dielektryczna materiału. Im jest większa, tym pole elektromagnetyczne bardziej się w nim koncentruje.  Na proces ogrzewania materiału w polu elektromagnetycznym wpływają też: pojemność cieplna materiału i współczynnik przewodnictwa cieplnego. Woda ma dużą stałą dielektryczną i współczynnik strat dielektrycznych. Dlatego woda jest bardzo szybko ogrzewana w kuchence mikrofalowej.
Konstruktorzy urządzenia zdecydowali się na częstotliwość 2,45 GHz. Takie fale są wystarczająco długie (=niska częstotliwość), aby móc wnikać w materiał wystarczająco głęboko w całą objętość, a równocześnie wystarczająco krótkie (= wysoka częstotliwość), by przenieść energię potrzebną do wprawienia molekuł w drgania.

Kiedy warto zastosować mikrofale w osuszaniu?

Metoda mikrofalowa polecana jest do osuszania budynków po zalaniach, budynków zabytkowych, obiektów wysokozawilgoconych, piwnic, mieszkań a także do usuwania soli i grzybów ze ścian. Jest to najlepsza metoda szybkiego osuszania wilgotnych przegród budowlanych (ścian, stropów, podłóg).

Dlaczego warto ją zastosować?
Po pierwsze metoda ta jest bezinwazyjna, cicha, czysta i bardzo szybka. Ponadto posiada bardzo wysoką efektywność – osusza nawet 10 razy szybciej i może być stosowana bez względu na porę roku. Co więcej, metoda jest zupełnie bezpieczna dla zdrowia i pomaga usunąć grzyby i pleśń oraz likwiduje zapach pleśni.

Pierwszym widocznym gołym okiem sygnałem zbyt dużej ilości wody w  powietrzu jest parowanie okien. Oczywiście, kiedy bierzemy kąpiel, gotujemy, to parowanie takie jest naturalne, jeśli jednak sytuacja jest długotrwała, jest to powód do niepokoju.

Kolejnym, również łatwodostrzegalnym znakiem zbytniej wilgotności jest łuszcząca się tapeta, farba lub tynk. wynika to z faktu, że w ścianę wnikła wilgoć z powietrza.

Dziwne ślady na ścianach. Nie przypominają grzyba ani pleśni. To mogą być tzw. wysolenia. Powstają kiedy hydroizolacja ściany nie została zrobiona lub została zrobiona niepoprawnie – wtedy może się zdarzyć, że środkiem muru kapilarnie podciągana jest woda. Woda paruje, a sole w niej zawarte widoczne są na ścianie w postaci ciemnych wykwitów.

Następny, bardzo nieprzyjemny sygnał to wykwitający na ścianie grzyb i pleśń. Wilgoć i ciepło to niestety świetny klimat do ich rozwoju. Ponieważ długotrwałe przebywanie w pomieszczeniu, w którym się rozwijają jest niebezpieczne dla zdrowia, powinniśmy traktować ten sygnał jako ostateczny alarm.

Innymi objawami zbytniej wilgoci są także: pęczniejące elementy drewniane, wybrzuszające się panele czy rdzawy nalot na elementach metalowych.

Dodatkowo możemy obserwować swój organizm, jeśli jesteśmy ciągle niewyspani, mamy problemy z górnymi drogami oddechowymi, często boli nas głowa – przyczyną może być zbytnia wilgoć.

Poziom zawilgocenia można zmierzyć korzystając z rożnych narzędzi – mierników wilgotności betonu, drewna, powietrza itp., można skorzystać też z wielofunkcyjnych higrometrów (wilgotnościomierzy), które dokonują kompletnych pomiarów wilgotności.